Fototapeta z gałęziami i cieniami roślin na jasnej ścianie

Komorebi Ecru nie przedstawia zwartej roślinności ani klasycznego botanicznego wzoru. Grafika została zbudowana z różnych poziomów ostrości. Po prawej stronie widoczne są cienkie gałęzie z drobnymi pąkami i młodymi listkami. W tle oraz po lewej stronie pojawiają się bardziej rozmyte cienie traw, łodyg i delikatnych roślin.

Formy nie układają się w regularny deseń. Część z nich wygląda jak dokładny rysunek, inne przypominają cień uchwycony na ścianie tylko przez chwilę. Dzięki temu kompozycja zachowuje lekkość, mimo że obejmuje całą powierzchnię.

Najspokojniejszy fragment znajduje się bliżej środka. Pozwala ustawić łóżko, sofę albo stół bez zasłaniania całej historii grafiki. Wyraźniejsze gałęzie nadal pozostają widoczne po prawej stronie, a miękkie cienie prowadzą kompozycję od lewej krawędzi.

Ecru, ciepły greige i pudrowe cienie

Tło Komorebi Ecru łączy złamaną biel, jasny krem i ecru. Cienie roślin mają odcienie ciepłego greige, taupe, pudrowej szarości oraz delikatnego szarobrązowego koloru. Wyraźniejsze gałęzie są ciemniejsze, ale nie tworzą ostrego, czarnego kontrastu.

Najważniejsza nie jest tu liczba kolorów, lecz przejście pomiędzy światłem, cieniem i różnymi poziomami ostrości. Jasne fragmenty dają ścianie przestrzeń, natomiast cienkie linie gałęzi porządkują kompozycję i pozwalają zachować jej czytelność.

W ciepłym świetle mocniej pokażą się kremowe i piaskowe tony. W chłodniejszym świetle dziennym bardziej widoczne mogą stać się greige, pudrowa szarość i delikatne brązy.

Cienie, ślady powierzchni i nierówności koloru są częścią wydrukowanej grafiki. Nie tworzą fizycznego reliefu ani rzeczywistego światła padającego na ścianę. Faktura gotowej fototapety zależy od wybranego materiału.

W Komorebi Ecru ważne jest zachowanie relacji pomiędzy trzema częściami kompozycji: rozmytymi roślinami po lewej stronie, spokojniejszym środkiem oraz dokładniej zarysowanymi gałęziami po prawej.

Przygotowując projekt, uwzględniamy szerokość i wysokość ściany, położenie stołu, łóżka lub sofy, wysokość mebli, a także drzwi, okna oraz stałą zabudowę. Najbardziej charakterystyczna gałąź nie powinna zostać przypadkowo przecięta wysoką lampą, regałem albo krawędzią mebla.

W pokazanej jadalni spokojniejsza część grafiki znajduje się za środkiem stołu, natomiast rozmyte cienie i bardziej wyraziste gałęzie pozostają widoczne po jego bokach. Niski stół i krzesła zasłaniają jedynie dolną część kompozycji, nie odbierając jej charakterystycznego przejścia od miękkiego cienia do dokładniejszego rysunku.

Na szerokiej ścianie można zachować pełne przejście pomiędzy wszystkimi częściami grafiki. Przy węższym formacie wybieramy taki fragment, który nadal pokazuje zarówno delikatne rozmycia, jak i wyraźniejsze gałęzie. Pozostawienie wyłącznie jasnego środka osłabiłoby charakter całego projektu.

W sypialni spokojniejszą część można ustawić nad środkiem łóżka, pozostawiając roślinne formy po obu stronach zagłówka. W salonie niska sofa może zasłonić część najniższych cieni, ale nie powinna odcinać głównej gałęzi ani całej lekkiej roślinności.

Wiosenny spacer, od którego zaczęła się Komorebi

Inspiracją dla Valerii Riabko był wiosenny spacer po mieście. Na jasnej elewacji jednej z kamienic zauważyła drobne gałęzie młodego drzewa i ich cienie przesuwające się w miękkim świetle.

Ten ulotny obraz stał się punktem wyjścia do stworzenia Komorebi Ecru. Wyraźny rysunek gałązek przenika się w niej z rozmytymi sylwetkami roślin, a spokojna powierzchnia tła przypomina mur, na którym natura na chwilę pozostawiła własny ślad.

Valeriia Riabko — autorka wzoru Komorebi Ecru